W świecie dzieci
Home
 

Jak zachęcić ucznia do sprzątania pokoju

Porządki, och te obowiązkowe sprzątanie, mawiałeś od najmłodszych lat, gdy rodzice mówili, że masz sprzątać pokój. No i sprzątałeś, na odczepnego, co prawda, ale wykonywałeś swoje obowiązki, jak prawdziwy mężczyzna, który nie uchyla się od pewnych ustaleń. Po latach docenisz trud włożony w takie wychowanie… A może nie?

uczeń
Kogo nie pytać, odpowiedzi będą różne. Wiele zależy od formy respektowania poleceń wychowawczych. Jeśli był to zwyczajny przymus bez polotu, bez wyjaśnienia, po co to, z jednym uzasadnieniem typu „tak, bo tak”, nie pozostaje nam nic innego, jak stwierdzić: przymus. Jednak, jeśli te polecenia były dobrze zaargumentowane, a ty wykonując czynność sprzątania byłeś pewien, że sprzątasz dla siebie, dla swojej wygody i zdrowia, a nie dla samej czynności (którą wtedy traktowałeś jako karę), to takie podejście teraz może skutkować określeniem: warto było!

To jak zostaliśmy ułożeni w tej dziedzinie przekłada się też na nasze postępowanie wobec naszych pociech. Kiedy w porze sprzątania wchodzimy do pokoju naszej pociechy, a tam nic nie jest ułożone, a wala się wszystko, co tylko możliwe: pióra dla dzieci, pędzle dla dzieci, pędzle dla dzieci, pióro wieczne, flamastry, ołówki i długopisy, to można zrozumieć, iż dziecko ma w tym jakiś zamysł, lub możemy od razu wkroczyć do akcji, by krzyczeć bez opamiętania. Oczywiście pierwsze rozwiązanie jest zalecane, a chwilę później
szkoła
Autor: reynermedia
Źródło: http://www.flickr.com

nasza pociecha widząc nasze zaniepokojenie odpowiada samemu, że robi przemeblowanie, bo tamten wystrój już mu się nie podoba, i chce pozbirać tw wszystkie pinezki, ponieważ są wszędzie, gdyż są tak małe, że niewidoczne, przydałoby się także te wszystkie ołówki pozbierać do jakiegoś pojemnika, bo zawsze brakuje, jak jest potrzebne…

Widzisz, podziw, radość! To już nie jest zwykłe sprzątanie, zrób to, tamto, wyzuć śmieci, a dziecko jak śnięta ryba wszystko to wykonuje, lecz pojawia się tutaj jego osobista inicjatywa ulepszania swojego prywatnego świata. warto pochwalić takie zachowanie, jednak nie jakoś wylewnie, lecz pokazywać, ze tak właśnie zachowują się dorośli, to jest fajne i odpowiedzialne, to świadczy o samodzielności i dojrzałości. Dziecko to na pewno uraduje.

Off 

19 sierpnia 2014 This post was written by Categories: Kącik edukacyjny Tagged with:
Comments are off for this post


Top